Ouwe lul!

Ik had een boeiende vraag voor de KPN, die ik ze graag voor wilde leggen. 0800-0402, gelukkig gratis dus. Het keuzemenu luisterde ik routineus af. Er was immers weinig kans dat mijn vraag in het menu stond. De laatste optie is altijd “heeft u een andere vraag? toets dan 9!” (….of ehh “toets 42”, bij dienstverleners, die het liefst zo min mogelijk diensten willen verlenen). Als je dat voorbij laat gaan, wordt je aan het eind direct met een “uitzoekmedewerker” verbonden. Niet bij KPN dus: na optie 42 hoor je de boodschap “heeft u moeite met het maken van een keus, vraag een familielid, buurman of vriend of die u kan helpen”. Daarna wordt de verbinding verbroken??? Ja, dat heb ik weer, hoor. Verbijsterd bleef ik naar het scherm van mijn i-ding staren. Hadden ze daar een punt? Was ik onduidelijk geweest?

Toegegeven, ik ben al aardig op weg naar de 60, maar voorzover mij bekend, heb ik geen moeite met keuzes maken! Staat mijn leeftijd dan in hun computer en krijgen 55-minners dit nooit te horen? Geen idee, maar vorige week kreeg ik ook al een weinig subtiele waarschuwing: “kijk uit je doppen, ouwe lul!” Dat hoorde ik klinken uit het openstaande raampje van een oude, opzichtig ronkende, auto van Zuid-Duitse origine. Ongetwijfeld hebben al vele mensen dit ooit achter mijn rug gefluisterd, maar dit was de eerste keer dat het mij recht in het gezicht werd geslingerd. Mijn opgestoken middelvinger hielp nog…..nou ja, een beetje. De kortlonterige jongere achter het stuur van zijn Zuid-Duitse trots, schreeuwde me een paar dingen na, die ik niet meer kon verstaan. De wereld verandert! Tot een paar jaar geleden zag je regelmatig juist Noord-Duitse auto’s, waaruit overmatige decibellen klonken. Je kent dat wel: voorin twee stoere jongens, die hun stoelen tot de uiterste stand naar achteren hebben opgerekt. Achterin twee opgevouwen meelopers, die hun minder-coole hoofdjes 180 keer per minuut intens meebewegen. Ik liep in de stad, toen ik aan het doeww-doeww-doeww-doeww-geluid achter mij begreep dat er zo’n clubje in aantocht was. Een klonk een langgerekt “kàànnnn-kurrrrrrr!” vlak achter mij. Al ruim voordat hun zin afgemaakt was begonnen mijn alarmbellen te rinkelen. Niet zeker of dat voor mij bedoeld was, maar ik kromp ineen, voorbereid op actie, op vecht-of-vlucht! Enkele mili-seconden later bleek mijn angst ongegrond! “Kankùùùrrrrrrr-gave-pet-ouwe!” rolde eruit; een even eigentijds als schitterend compliment voor mijn hoed! Niks mis dus! Ik draaide me om, tikte hun VW-Golf met mijn vuist aan. Vonden ze alweer cool!

Met de KPN is het ook goed gekomen. Ik heb nog een keer gebeld en gekozen voor optie 3 (wilt u direct een abonnement voor onze internetdiensten?). Die sales-jongens en meisjes zitten altijd ruim in de tijd, want wie sluit er nou telefonisch een abonnement af? Inderdaad, alleen bejaarden. Ik liet mijn stem nog een half octaaf zakken, sprak langzaam en simuleerde een overmatige speekselproductie. “Ja, met Goudgraver uit Ermeloooo. Ik weet niet goed of ik op de juiste plek ben aangeland. Ik begrijp uw keuze-menu namelijk niet zo heel erg goed. Ik heb een boeiende vraag en wil graag een medewerker spreken, die mij daarmee kan helpen?” Dan gaat het opeens snel. Niemand durft een echte oudere aan de kant te zetten. Ik werd vlot doorverbonden met een alles-weter, die op zijn minst zijn zilveren jubileum bij de KPN al heeft gevierd. Ouder worden is zóóó cool!……..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *