Cif’n Sherry

Ik aarzelde echt wel even hoor, bij die 6-halen-4-betalen-aanbieding van Cif. Zes flacons vloeibaar schuurmiddel lijkt immers wel heel erg veel en het uit te sparen bedrag is niet bepaald een aardverschuiving voor mijn financiën. Aan de andere kant hadden mijn meubels en apparaten zich duidelijk van hun slechtste kant laten zien bij de verhuizing. Schaamteloos hadden ze hun bestofte achterkanten en de vettige aanslag op hun bovenzijdes getoond aan iedereen, die ze op verhuisdag tegenkwamen. Zelf liep ik er met een schaapachtig excuus-lachje naast: nee, kon er niks aan doen; tja, wist niet dat het zó erg was. Vijftien jaar in een oud en stoffig huis gewoond! Dat laat zo zijn sporen en littekens na. Maarrr…… mijn nieuwe flat is uitgerust met een werkelijk hy-per-modern(!) luchtafzuigings-systeem, dat korte metten maakt met rondzwevend stof! Mooi!

Zo erg als nu, zal het dus nooit meer worden en de stofzuiger kan straks de deur uit! Dat sixpack Cif was niet voor niets op mijn pad terecht gekomen! Geen sprake van toeval! Eén keertje goed poetsen is hard nodig, maar vooral is het een diepte-investering voor de thuis-hygiene! Eén keer poetsen en daarna nooit meer; wat een schitterende belofte! En gepoetst heb ik! Grote goden, beste vrienden, wat heb ik gepoetst!……. Oven, magnetron, koelkast en gasfornuis werden snel gevolgd door cd-speler, cassettedeck, boekenkast, vazen, dienbladen, tafels en stoelen! Na alle achter,- en bovenkanten bleken ook de binnenzijdes en onderkanten toe aan een heftige beurt. Alle CD-hoesjes, bewaardoosjes, kratten, pannen, kapstokhaakjes, kruidenpotjes, keukengerei, gordijnrails ja zelfs de runnertjes aan de rails ondergingen blijmoedig de weldaad van de grote schoonmaak.

In het begin vond ik het eigenlijk best leuk, maar ik begon al snel last te krijgen van een narrig oprispend huisvrouwensyndroompje. Bij de tweede fles Cif, om precies te zijn! De ene existentiële vraag na de andere knalde vanuit de diepten van mijn onderbewuste naar de oppervlakte. Waar doe ik het allemaal voor, dacht ik in mezelf? Er is toch niemand, die ziet hoe druk ik hiermee ben? Even pauze dan maar? Even rust voor mijn kwellende gedachten? Ja, tuurlijk doe maar kalm aan Bert: in één dag gaat het toch niet lukken! Het eerste sherry’tje smaakte prima, net als het tweede en derde trouwens. De volgende dag merkte ik al na een halve flacon, dat mijn huisvrouwensyndroom flink wortel had geschoten. Tijdens het schoonmaken van de binnenkant van het glas van een paar schilderijen, stapelden zich nieuwe levensvragen op (“is dit alles?” en “is dit nou waar het om draait in het leven?”). Ook had ik al direct weer zin in één (of misschien wel twee?) glaasje(s) sherry. Op de derde dag lag het sherry-verbruik ver boven dat van de Cif. Toch blinken nu ook de snoeren, antenne- en luidsprekerkabels net zo hard als de bijbehorende stekkerbakken en afdekkapjes. Eigenlijk vind ik het nu wel goed hoor. Het moet niet veel gekker worden en ik zelf al helemaal niet! Nog twee volle flessen Cif en een bodempje sherry over. Dat laatste heb ik door de goot gespoeld: smerig spul zeg!………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *