Fee

Gisterenavond stond er opeens een wat oudere vrouw in een hemelsblauwe avondjurk voor me. Het was een beetje zo’n jurk van “nou ja, moet kunnen” dwz bij de juiste gelegenheid en op de juiste tijd. Maar de ingang van de Dirk was geen beste gelegenheid en het tijdstip van 19.30 was helemaal geen goede tijd! Niet voor mij tenminste. Ze keek me recht in de ogen en hield haar gezicht ietwat scheef. Er was geen ontkomen aan: een gesprek was onvermijdelijk. Ik was al voorbereid op een opmerking over mijn aura of een ingewikkeld verhaal over een zielig kind. “Je mag drie wensen doen” zei ze en dat was er één die ik niet had aan zien komen! In mijn jonge jaren had ik vaak gehoopt op een magische hulp, die er voor zou zorgen dat alles ineens goed zou gaan. Nu er, heel veel later, opeens een soort blauwe fee recht voor me stond, wilde het kwartje niet vallen. Mijn ex had me ook ooit eens gezegd dat ik drie wensen mocht doen en dat werd een beste tegenvaller. De eerste wens vond ze te duur, de tweede èn de derde te smerig, zodat ik een setje Xenos-geurkaarsen en twee goudvissen voor mijn verjaardag kreeg.

Veel enthousiasme kon ik dus niet opbrengen voor een fee bij de ingang van een supermarkt. “Zorg er maar voor dat het goed gaat met mijn kinderen”, zei ik lachend, terwijl ik langs haar heen wilde lopen. Ze draaide met me mee: “OK, dat is gedaan”, zei ze en op de achtergrond hoorde ik zo’n hoog harpgeluidje, dat Disney altijd gebruikt bij betoveringen en Colgate bij witte tanden. “Wel een gekke wens hoor”, riep ze me na. “Het gaat immers uitstekend met je kinderen!” “Irritant mens”, dacht ik toen ik de Dirk binnenliep. Ze had nog gelijk ook. Ik zou eens op moeten houden met die gedateerde vaderlijke zorgen. Er zijn belangrijker dingen. Volgens de Chinese astrologie is dit het jaar van de houten geit! Mìjn jaar dus! Het kan niet zo zijn dat ik in de eerste maand dan al een blauwjurk tegenkom, die alle wensen inlost, want wat moet ik dan de rest van het jaar? Of…..had ik zonet de  blunder van mijn leven begaan? Zou er trouwens een grens zitten aan wat je wenst? Ik bedoel, je kunt vast wel een miljoen euro wensen, maar lukt dat ook met tien miljoen? Of zijn dat dan opeens tien wensen? En zou ik wereldvrede kunnen wensen, net als mooie missen dat vroeger deden als ze bij miss-verkiezingen gevraagd werden naar hun idealen? Of zou mijn fee het dan uitproesten van de lach over zoveel naïviteit? Er zijn al zoveel verkeerd aflopende verhalen over mensen die drie wensen mogen doen, dat je niet eens meer durft! Ik niet tenminste.
Net voor me haalde een grote norse man de laatste drie (!) broden uit het schap. Dat wordt dus honger morgenochtend. Ik had best willen vragen of hij al die broden perse nodig had? Of hij er misschien eentje aan mij wilde overdoen, maar zijn blik smoorde mijn hoop op wereldvrede in de kiem. Een goed verkopend boek dan? Ja, dat is inderdaad mijn diepste wens. Had ik haar dàt soms moeten vragen? Of had ze me dan in Arnon Grunberg veranderd? Je moet zó oppassen met wat je wenst; goed dat het alleen maar in sprookjes gebeurt. Ze stond er nog steeds, daar bij de uitgang. “Je hebt nog één wens over hoor!”, zei ze vrolijk. “Eéntje maar? Ik had er toch drie?” “Ja, zo werkt dat niet hè! Je hebt twéé kinderen, dat zijn dus twéé wensen!” Ik moest lachen om haar plotselinge zuinigheid: “Doe dan maar een halfje volkoren.” Nog voor ik me afgevraagd had hoe ze eigenlijk wist dat er twee kinderen waren, klonk het harpje weer. Ze was verdwenen en voor mijn voeten lag het halfje volkoren op de grond: nog gesneden ook!……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *